Licówki to cienkie płatki porcelany lub kompozytu, które mocuje się na przedniej powierzchni zębów, aby poprawić ich kolor, kształt, długość albo ustawienie w łuku. Najczęściej wykonuje się je w odcinku przednim, czyli tam, gdzie zęby są najbardziej widoczne podczas mówienia i uśmiechania się. To jedno z popularnych rozwiązań stomatologii estetycznej, szczególnie u pacjentów z przebarwieniami, ukruszeniami, przerwami między zębami lub nierówną linią uśmiechu.
Leczenie zaczyna się od konsultacji. Stomatolog ocenia stan zębów, dziąseł, szkliwa oraz zgryzu. To ważne, ponieważ licówki nie powinny być wykonywane na zębach z aktywną próchnicą, stanem zapalnym dziąseł ani przy niekontrolowanym bruksizmie. Badania kliniczne pokazują, że licówki porcelanowe mogą osiągać przeżywalność powyżej 90% po ponad 10 latach, ale duże znaczenie ma prawidłowa kwalifikacja pacjenta i zachowanie możliwie dużej ilości szkliwa.
Projekt uśmiechu i planowanie efektu
Przed wykonaniem licówek lekarz ustala z pacjentem oczekiwany efekt. Analizuje kolor zębów, proporcje twarzy, linię uśmiechu i widoczność zębów podczas mówienia. Coraz częściej wykorzystuje się skany cyfrowe, zdjęcia oraz projektowanie uśmiechu, dzięki czemu pacjent może zobaczyć planowaną zmianę jeszcze przed rozpoczęciem właściwego leczenia.
Na tym etapie dobiera się także materiał. Licówki porcelanowe są bardziej odporne na przebarwienia i bardzo dobrze imitują naturalne szkliwo. Licówki kompozytowe można często wykonać szybciej, czasem nawet podczas jednej wizyty, ale zwykle wymagają częstszego odświeżania. W badaniach satysfakcja pacjentów z odbudów licówkowych utrzymywała się na poziomie około 76–78% w obserwacji dwuletniej, przy czym wyżej oceniano rozwiązania porcelanowe.
Przygotowanie zębów pod licówki
Kolejnym krokiem jest przygotowanie zębów. W wielu przypadkach wymaga ono delikatnego opracowania szkliwa, zwykle tylko w minimalnym zakresie. Celem nie jest agresywne szlifowanie, lecz stworzenie miejsca na cienką licówkę, aby po przyklejeniu ząb wyglądał naturalnie i nie był zbyt wypukły. W wybranych sytuacjach można zastosować licówki bez szlifowania lub z bardzo małą preparacją, ale nie każdy pacjent ma do tego odpowiednie warunki.
Po przygotowaniu zębów pobiera się skan lub wycisk, który trafia do laboratorium protetycznego. Tam technik wykonuje licówki zgodnie z projektem ustalonym z lekarzem. W przypadku licówek porcelanowych pacjent może otrzymać licówki tymczasowe, chroniące zęby i pozwalające komfortowo funkcjonować do czasu kolejnej wizyty.
Przymiarka i cementowanie licówek
Gdy gotowe licówki wracają z laboratorium, stomatolog wykonuje przymiarkę. Sprawdza kolor, kształt, dopasowanie do dziąseł oraz kontakt z pozostałymi zębami. To moment, w którym można ocenić, czy efekt jest zgodny z planem i czy uśmiech wygląda naturalnie.
Ostatnim etapem jest cementowanie, czyli trwałe przyklejenie licówek do zębów. Powierzchnia zęba i licówki jest odpowiednio przygotowywana, a następnie stosuje się specjalny cement. Po utwardzeniu materiału lekarz usuwa jego nadmiar, sprawdza zgryz i poleruje brzegi. Cały proces przy licówkach porcelanowych zwykle wymaga kilku wizyt, natomiast przy kompozytowych bywa krótszy. Trwałość efektu zależy od higieny, regularnych kontroli, unikania nagryzania twardych przedmiotów oraz ochrony zębów przy zaciskaniu lub zgrzytaniu.
Licówki na zęby w Dentistree
ul. Oś Królewska 18 lok. U2
02-972 Warszawa – Wilanów
Skontaktuj się
