Po wszczepieniu implantu „białe dziąsło” najczęściej jest zjawiskiem przejściowym i nie wymaga interwencji. Typowe przyczyny:
-
zbielenie od ucisku łącznika gojącego lub szwów – zwykle różowieje w 24–72 h;
-
biały nalot z fibryny („strup” gojący) – naturalny opatrunek 3–10 dzień;
-
widoczna, jasna membrana/PRF po augmentacji – bywa celowo odsłonięta;
-
nalot po chlorheksydynie lub suchości jamy ustnej – ustępuje po higienizacji.
Niepokojące objawy: silny, narastający ból po 3.–4. dobie, szarobiała/żółtawa tkanka z nieprzyjemnym zapachem, czarne/brunatne obszary (podejrzenie martwicy), sączenie ropy, gorączka, powiększający się ubytek dziąsła lub odsłonięta kość/implant. W takich sytuacjach skontaktuj się z lekarzem — czasem wystarczy poluzowanie szwów lub korekta łącznika, rzadziej konieczna jest antybiotykoterapia czy rewizja rany.
Co robić: nie skubać nalotu, nie płukać energicznie; chłodne, miękkie posiłki; unikać palenia i alkoholu; delikatne płukanie zgodnie z zaleceniem; mycie zębów bardzo miękką szczoteczką w okolicy sąsiedniej. Kontrola lekarza implantologa potwierdzi, że gojenie przebiega prawidłowo.